امرى آن‌ها نشأت مىگيرد ؛ چنان كه مىفرمايد : - أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ « 1 » آگاه باشيد كه [ عالَم ] خلق و امر براى او است . - فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ « 2 » پس پاك و منزّه است خداوندى كه ملكوت [ و باطن ] هر چيز به دست او است و تنها به سوى او باز مىگرديد . ( 442 ) « فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَنْزِلَ عَلَىَّ وَ عَلى إِخْوانِى وَ أَهْلى وَ جيرانِى ، بَرَكاتِكَ وَ مَغْفِرَتَكَ وَ الرِّزقَ [ رِزْقَكَ ] الْواسِعَ ، وَ اكْفِنا الْمَؤُونَ . » « 3 » پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و بركات و آمرزش و روزى گسترده‌ات را بر من و برادران و خانواده و خويشان و همسايگانم فرود آر و ما را از رنج‌ها و سختىها كفايت فرما . تقدّم درخواست‌هاى معنوى بر حوايج مادّى از مجموع جمله‌هاى اين فراز استفاده مىشود ، در مرحله‌ى اوّل بايد امور معنوى را از خداوند درخواست نمود ؛ زيرا صلوات ، بركات و مغفرت ، همگى از امور معنوى مىباشند و در مرحله‌ى دوّم امور مادّى را تقاضا كرد ؛ چنان كه مىفرمايد : « رِزْقَكَ الْواسِعَ وَاكْفِنا الْمَؤُونَ . » اگر چه امكان دارد مقصود از روزى فراوان و كفايت ما يحتاج ، اعمّ از روزى ظاهرى و معنوى و كفايت در امور ظاهرى و معنوى باشد .

--> ( 1 ) . سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 54 . ( 2 ) . سوره‌ى يس ، آيه‌ى 83 . ( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 180 .